Biografie Garrit
Mijn vorige drie generaties zorgden ervoor dat de fiets ook bij mij reeds op jeugdige leeftijd een belangrijke rol kreeg toebedeeld. Mijn overgrootvader zaliger was reeds de tachtig voorbij toen hij zijn "Merckx fiets" aan de haak hing, mijn opa is actief lid van wielertoeristenclub WTC Bodegem waarvan mijn vader mede-oprichter is. Mijn pa is tevens secretaris van wielerclub "Bodegem-Kapellen Sportief", een club die sinds 1946 wielerwedstrijden organizeert. Geen wonder dat de wielermicrobe ook mij te pakken kreeg. Als jonge snaak mocht ik met moeder mee de gordel rijden, een hele belevenis toen, dan kwam de Bianchitrofee, een reeks rally's georganiseerd door wielertoeristenclubs, waar ik eens gelauwerd werd samen met mijn overgrootvader als jongste, respectievelijk oudste deelnemer. Op mijn tiende gingen we op fiets-vakantie naar het IJsselmeer in het noorden van Nederland, dagelijks fietsen op mooie fietspaden en op de dijk van het meer, alles vlak maar de wind was er niet te onderschatten. Kortom het moest er eens van komen, in 2002 was het zover en werd ik wielrenner.
Aspirant
De eerste club waar ik als twaalfjarige bij aansloot was "Noord - West Brabant" uit Merchtem en ik zal er ook de volgende jaren als aspirant aan de slag blijven, met als hoogtepunt mijn eerste overwinning bij de veertienjarigen in Merchtem zelf in een wedstrijd met 53 deelnemers.
Maar ook mijn vakantie naar de Provence in Frankrijk datzelfde jaar was de moeite,we verbleven er in "Mollans-Sur Ouvèze", een dorpje tussen Sault en Malocène met zicht op de "Mont Ventoux" andersgenoemd de "Kale Berg". Vanzelfsprekend zat ook de fiets bij de bagage en ik beklom de "kale" langs Malocène en een dag later ook langs de moeilijkste kant vanuit Bedoin telkens in minder dan anderhalf uur.
In het tussen-seizoen hield ik de conditie op peil met veldrijden ondermeer in Diegem, koksijde, middelkerke en de pinte, ook op de piste in Elewijt heb ik menig rondje gedraaid.
Nieuweling
In 2005 kwam de overstap naar de nieuwelingen en ging ik aan de slag bij het "SD Cabling Team" uit Ninove en geleid door Wim De Wolf. Een jaar later veranderde de club van sponsor en werd het "Thomson Cycling Team". Hier kreeg ik de kans om deel te nemen aan Interclubwedstrijden maar kreeg ik ook voor het eerst te maken met enkele ferme valpartijen. Op het PK in Boortmeerbeek reed een renner tegen mijn achterwiel en kwam ik zwaar ten val met een zware hersenschudding en een grote snijwonde aan het achterhoofd als gevolg.Eind augustus 2005 maakte een polsbreuk tengevolge van een val in Wanne een vroegtijdig einde aan mijn eerste jaar nieuweling.
Na twee maanden verplichte rust hervat ik de training en op 26 november rijd ik mijn eerste cross in Koksijde waar in de namiddag ook de profs zullen rijden.
Tijdens mijn tweede jaar nieuweling nog steeds bij "SD Cabling Team" zal ik gespaard blijven van valpartijen en kon ik meerdere mooie wedstrijden rijden zoals Le Petit Paris Roubaix, de Ridley tour (Kessel-Lo), De Grote Prijs Eddy Merckx, Polleur-Stoumont-Polleur en Harzé om er enkele te noemen. Na verschillende top tien plaatsen win ik op 2 juli in Huise een wedstrijd tellende voor het klassement van de beker van de "Vlaamse Ardennen". Dan volgt een klimstage in de Vogezen met een selectie van Wielerbond Vlaanderen, deze stage kwam blijkbaar als geroepen want een week later werd ik derde in de course de cótes "Polleur-Stoumont-Polleur",na er in de eerste beklimming van de "Cóte Du Becco" met vijf man in de aanval te trekken, 62 km op kop te rijden en ook nog 2de in de bergprijs en eerste in de tussensprinten te worden. Op 8 oktober 2006 in Heist Op Den Berg rijd ik mijn laatste wedstrijd als nieuweling, volgend seisoen ga ik aan de slag bij de juniores nog steeds bij het Thomson Cycling Team dat volgend jaar ook juniores begeleid.
Juniores
In mijn eerste jaar als junior nog steeds onder de vleugels van ploegleider Wim De Wolf kan ik deelnemen aan meerdere interclubs waarin ik de nodige ervaring van het rijden in ploegverband kan opdoen. Een overwinning zat er dit jaar niet in maar ik kon toch enkele mooie top tien plaatsen behalen als eerstejaars junior, zoals in Zoutleeuw mijn vierde wedstrijd van het seizoen waarin ik tiende eindigde op 119 deelnemers. In het PK in Bertem kwam ik ten val in de derde ronde en moest de wedstrijd verlaten. Het BK in Zemst waar 196 renners aan deelnamen finichste ik als 81ste.
Na het BK te Zemst werd ik voor de eerste maal van het seisoen opgeroepen om met de nationale juniorenploeg deel te nemen aan de "3-Etappen Rundfart" een driedaagse in Frankfurt, zwaar verkouden kom ik aan de start van de eerste rit die ik als 89ste eindig op 117. Daarna gaat het beter en ik eindig de driedaagse als 52ste.
In Rotheux, de "Tour Du Condroz", een zware wedstrijd eindig ik ondanks maag en darmklachten toch nog als 49ste op 135 deelnemers. Begin juni word ik voor de tweede keer opgeroepen door de bondscoach om deel te nemen aan de "Classiques des Alpes" in Frankrijk, Ik eindig de wedstrijd als 77 op 159 renners en als 26ste eerstejaars.
Half juni trek ik opnieuw de nationale trui aan om in Frankrijk de "Tour de Valromey" te rijden.De vooravond van de eerste rit,verneem ik het het overlijden van mijn pépé,die ondanks zijn ziekte toch wou dat ik de tour reed en mij in ons laatste telefoongesprek,de dag van zijn verjaardag,gevraagd had mijn best te doen. Bij de eerste aankomst, in de sprint,ging een renner voor mij onderuit en ik kreeg zijn fiets over mij heen. Ik eindig in het algemeen klassement met 100 deelnemers op de 14de plaats en 6de als eerstejaars. Een overwinning zat er dit jaar niet in maar ik kon toch enkele mooie top tien plaatsen behalen als eerstejaars junior, zoals in Zoutleeuw waar ik tiende eindigde op 119 deelnemers en ik ben dan ook tevreden over mijn eerste jaar als junior.
Voor mijn tweede jaar als junior in 2008 verkas ik naar het "Avia Cycling Team" dat naast wedstrijden op de piste ook internationale wedstrijden op het programma heeft staan. Mijn seizoen begint in januari op de piste tijdens het BK ploegenachtervolging (5 op 11) en puntenkoers (9 op 19). Acht februari rijd ik de "3 Daagse van Hasselt" met ploegmaat Thomas Sprengers. Na twee dagen staan we zevende op twee rondes van onze ploegmaats aan de leiding maar wanneer Thomas aangereden wordt en daarna ook ook nog materiaalpech krijgt moeten we de wedstrijd staken. Het begin van het wegseizoen is gekenmerkt door het slechte weer en ik moet een paar keer volledig onderkoeld de wedstrijd verlaten. Op 1 mei een wedstrijd voor eigen deur word ik knap zesde en een week later in Merchtem eindig ik als achtste op 77. Het PK in Waanrode eindig ik na een verdienstelijke wedstrijd als 31ste op 99 en in Temse waar het BK plaats vindt behaal ik de 22ste plaats op 197.
Nog meer dan vorig jaar wordt de nadruk gelegd op koersen in ploegverband. De "Munsterland Tour" een wedstrijd in Duitsland van 20 tot 22 juni bestaande uit drie ritten en een individuele tijdrit is hiervan een mooi voorbeeld. In de eerste rit behaalt Avia de 1ste en 2de plaats, in de tweede rit 1ste en 4de en na een tumultueuze vierde rit waarin ploegmaat Van Keirsbulck tijdens de laatste tussensprint door een renner ven de Engelse ploeg gewoon van de fiets getrokken werd en op die manier de bonificatieseconden miste en zo slechts tweede werd in de eindstand, ook de vijfde plaats was voor Avia. Ikzelf eindigde de "3 Etappen Rundfart" als 55ste van de 136 vertrekkers.